فیلم زیبا و تأثیرگذار “او” بکی از بهترین و بهیادماندنیترین فیلمهای ژانر عاشقانه میباشد که نامش برای همیشه در میان فیلمهای این ژانر پرطرفدار میدرخشد. این فیلم که با بازی درخشان تیم بازیگریاش و فیلمبرداری بینظیر خود روایتی عمیق از داستان آدمهایی را بیان میکند که در آیندهای نه چندان دور، برای پر کردن تنهایی خود به هوش مصنوعی روی آوردهاند. تماشای فیلم “او” به واسطه عناصر هنری بهکار رفته شده در آن هیچوقت تکراری نمیشود و برای همیشه بهعنوان اثری متفاوت و دیدنی باقی خواهد ماند.
تلفن های همراه هوشمند، تلویزیون هوشمند، تبلت هوشمند و ... از جمله تکنولوژی های روز دنیاست که امروزه بسیاری از افراد با تبلیغات وسیع آن در رسانه ها مواجه هستند. تکنولوژی های هوشمند چند سالی است که بین مردم محبوبیت زیادی پیدا کرده و استقبال از آن به حدی بوده که اکثر کمپانی ها ترجیح بدهند محصولات جدید خود را به صورت " هوشمند " روانه بازار کنند. با اینحال آیا شتاب در استفاده از تکنولوژی در هرچه " هوشمند تر " کردن سیستم عامل ها میتواند باعث ارتقای زندگی انسان ها شود؟
آیزاک آسیموف ، نویسنده مشهور آثار علمی – تخیلی علی رغم اینکه معتقد بود وجود تکنولوژی و ربات ها میتوانند باعث بهبود زندگی و معیشت بشر شوند، اما از طرف دیگر همواره بر این اعتقاد بود که هوشمند شدن بیش از حد تکنولوژی می تواند آثار زیان باری به همراه داشته باشد. خودِ آسیموف نیز درباره قانون معروف " رباتیک " خود اولین قانون را چنین وضع میکند : « یک ربات نباید با ارتکاب عملی یا خودداری از انجام عملی باعث آسیبدیدن یک انسان شود. » این قانون معروف که سالهاست در صنعت ربات سازی نیز مورد استفاده قرار میگیرد، به وضوح نشان می دهد که " هوشمند سازی " باید در خدمت انسان باشد و نه عاملی برای مقابله با وی.« اون دختر » به کارگردانی اسپایک جونز نیز درباره یک سیستم عامل فوق هوشمند است که زندگی یک انسان را تحت تاثیر قرار داده است.
داستان فیلم “او” در ظاهر راجع به مردی است که عاشق زنی ساخته شده با هوش مصنوعی (با بازی اسکارلت جوهانسون) میشود. اما در باطن داستان درباره آشفتگی روابط انسانی و کمکی است که هوش مصنوعی میتواند به آدمها برای فهم عشق و روابط، حتی رابطه با صفر و یکها، بکند. “واکین فینیکس” در این نقش آن قسمت دوستداشتنی و محجوبش را به ما نشان میدهد که باعث میشود حس همدردی و نزدیکی بیشتری با کارکترش در این فیلم داشته باشیم و قادر به کنار گذاشتن قضاوتها و پیشداوریها درباره نحوه زندگی و ارتباطات او باشیم.
شاید بتوان گفت سوالی که فیلم “او” سعی دارد با آن مخاطبش را به چالش بکشد این است که آیا میتوان برای عشق هم محدودیتی قائل شد؟ آیا انسان تنها میتواند عاشق انسانهای دیگر و یا حیوانات باشد یا میتوان مرحله جدیدی برای این احساس درنظر گرفت؟ در فیلم “او” زمانی که شاهد رابطه عمیق عاطفی میان تئودور و برنامه هوش مصنوعی اش هستیم، شاید کمتر به این موضوع که این روش اشتباهی برای عشق ورزیدن و پر کردن تنهایی است فکر کنیم؛ اما مهارت و مقصود اصلی کارگردان این فیلم زمانی مشخص میشود که تئودور طی گفتگو با همسر سابقش متوجه میشود که او در اصل توانایی برقراری رابطه سالم با مسئولیت بالا را ندارد و برای همین است که میتواند احساس شکست خود را در رابطه با کامپیوترش جبران کند.
« اون دختر » از آن دسته آثاری است که مخاطب را به تفکر وا میدارد. اینکه یک سیستم عامل هوشمند بتواند روزی جایگزین معشوقه های یک انسان در زنگی واقعی باشد، در چند سال اخیر بحث داغ دانشمندان بوده که همواره موافقان و مخالفان خود را داشته است. تئودور در « اون دختر » عاشق سیستم عاملی است که فانتزی های ذهنی او را به واقعیت تبدیل کرده. سیستم عامل هوشمند سامانتا علناً اقدامی انجام نمی دهد که تئودور ناراحت شود. همیشه در خلوت وی حضور پر شوری دارد و بطور خلاصه ، هرگز اجازه نمیدهد که تئودور تنها باشد و احساس تنهایی کند. سامانتا دقیقاً همانی است که یک مرد از زن ایده آل در ذهن دارد.
ارتقاء سریع سایت در گوگل با ❌بک لینک قوی❌
مشاهده
وبلاگ سینماتایم
مطلب مرتبط
اهمیت خواندن برچسب محصولات مراقبت از پوست نوزاد
