فیلم Escape Room: Tournament of Champions با کارگردانی آدام روبیتل یک دنباله ی ضعیف برای فیلمی متوسط که وام دار آثار خوبی همچون "اره" و "مقصد نهایی" می باشد است.اثری که برای طرفدران قسمت اول این مجموعه حکم دنباله ای ضعیف و غیر قابل قبول را دارد،اما همچنان هیجان و ریتم جذابش باعث دیدن این فیلم تا انتهایش می شود.در ادامه مقاله به نقد و بررسی این فیلم می پردازیم.
یکبار دیگر، گروهی از مردم متوجه میشوند که بخشی از یک بازی مرگبار هستند که در آن افراد غریبه باید بفهمند چگونه از اتاق فرار مرگبار خارج شوند. این بار اما همه آنها چیز جدیدی دارند که گروه را به هم متصل میکند و یک ماجراجویی برای فرار از مخمصه های ترسناک با ظاهر بازی را دنبال می کنند که در همه ی این چالش ها سر شاخ شدن با مرگ را به وضوح می توان یافت.
مجموعه بازیگران «Escape Room: Tournament of Champions» تازهکار هستند و بعید است آن ها را در آثار دیگر به یاد داشته باشید و در کل عملکرد نه چندان قابل قبولی از خود به نمایش گذاشته اند. به خصوص بازیگر کاراکتر "زوئی" که ایفای نقش آن را تیلور راسل بر عهده داشت، به شدت ناامید کننده و بی احساس و خشک عمل کرده است.
فیلم "اتاق فرار:مسابقه ی قهرمانان" به کارگردانی آدام روبیتل ساخته شده است و باید به این نکته اشاره کرد این کارگردان در سابقه ی کاری اش فیلم مطرحی جز قسمت اول همین فرانچایز وجود ندارد.
ریتم فیلم از همان ابتدای فیلم سریع شروع می شود و با یک هیجان ابتدایی خوب و جذاب مخاطب را برای دیدن ادامه فیلم میخکوب می کند.هرچند سوالاتی که فیلم در ابتدا در ذهن مخاطب خود ایجاد می کند را در طول فیلم نه تنها پاسخش را نمی توان پیدا کرد و حتی باعث ایجاد حس نارضایتی از چفت و بست های داستاننی در مخاطب می شود.اما این ریتم سریع و رفتن بدون مقدمه در دل ماجرا و اتاق فرار،آسیب بسیار بزرگی به شخصیت پردازی فیلم می زد.دقیقا همان ضعف فیلم در قسمت اول این مجموعه که در قسمت دوم خیلی نمایان تر و ضعیف تر تر قسمت اول اتاق فرار است.
اما این فیلم برای طرفداران سری فیلمهای «Saw» که عاشق فیلمهایی در سبک «پازل و مرگ» هستند، تماشای قسمت «اتاق فرار 2» میتواند قانعکننده باشد با این توضیح که ردهبندی سنی فیلم برای افراد بالای 13 سال است و خبری از مرگهای خشونتبار نیست و فیلم بر خلاف ادعاهایش بسیار از لحاظ خشونت دید و روند محافظه کارانه در پیش می گیرد.خلاقیتی در طراحی معماها در این فیلم نسبت به قسمت اول مجموعه مشاهده نمیشود. در قسمت دوم مجموعهای از سرنخهای بیسروته در اختیار شخصیتها قرار گرفته و آن ها نیز بر حسب اتفاق پازلها را حل میکنند! و فیلمنامه پر شده از باگ های داستانی که حتی به وضوح برای مخاطب نه چندان ریزبین سینما هم برجسته بنظر می آید.
با اینکه در انتهای قسمت اول اشاره مختصری به طراحی این بازیها و کسانی که پشت آن هستند شد، اما در قسمت دوم همه چیز به حال خودش رها شده و نمیدانیم در این داستان چه خبر است و پتانسیل داستانی که در پایان فیلم اول وجود داشت به شکل واقعا ناامید کننده ای توسط نویسندگان سریال نابود شد.منطقی است که درآثاری مانند «Escape Room: Tournament of Champions» نباید از سازندگان انتظار شخصیتپردازی داشت اما در قسمت دوم «اتاق فرار» در مجموع هیچچیز درباره آدمهایی که قرار است به زنده یا مردهشان اهمیت بدهیم نمیدانیم و فقط صرفا تلاش کارکتر هایی را مشاهده می کنیم که برای بقا می جنگند بدون اینکه پیش زمینه داستانی و احساسی برای مخاطب داشته باشند.
البته هرچه شخصیتها مشکل دارند، کارگردانی هنری اثر مطمئناً بازدهی مثبتی دارد زیرا همانطور که در بالا گفتم اتاقها بار دیگر جذاب ترین قسمت فیلم هستند و کارگردان آدام روبیتل کار فوق العادهای در طراحی و اجرای آنها انجام میدهد و سکانسهای هیجان انگیزی را در این اتاقهای متنوع ایجاد میکند.طراحی معماها با توجه به اینکه نسبت به فیلم اول ضعیف تر بونده اند اما همچنان چالش های جدید و جذابی برای کارکتر ها به همراه دارند و با فضاسازی و لوکیشن بندی عالی همراه شده اند.
اما بر اساس اسم فیلم همانطور که انتظار می رفت سناریو بازی،بر اساس قهرمانانی بود که هر کدامشان در مسابقات جداگانه مختص خودشان تنها بازمانده از بازیکنان بوده اند ولی در این فیلم این حس به مخاطب القا نشده و افراد در بیشتر مواقع مانند افراد مبتدی و بدون تصمیم گیری منطقی عمل می کنند به گونه ای که انگار اولین بار است در این بازی حضور دارند و با قوانین آشنا نیستند.
ودر انتها به پایان بندی ضعیف و به ظاهر هوشمندانه فیلم باید اشاره کنیم که در واقع این قسمت به جای افشاگری، فقط سوالات بیشتری را ایجاد میکند. بنابراین، همه اینها به پایانی منجر میشود که در نگاه اول هوشمندانه به نظر میرسد، اما با تفکر بیشتر متوجه خواهیم شد این سناریو اساساً کل داستان و شخصیتها را همان جایی که ماجرا را شروع کردهاند، میگذارد و اصلا پایان بندی منطقی و قابل قبولی به مخاطبان ارائه نمی دهد.
بنظر می رسد که نویسندگان قسمت دوم «Escape Room» ایده اثرشان را بر اساس لیگ قهرمانان فوتبال اروپا به نگارش درآوردهاند اما کیفیت اجرایی فیلمنامهشان چیزی در حد لیگ محلات آمریکای جنوبی است که در آن به یکباره داور اسلحه میکشد و تمام بازیکنان را در زمین فوتبال دنبال میکند.
نویسنده:سید علی هاشمی
سینما تایم / بلاگسازان
ارتقاء سریع سایت در گوگل با ❌بک لینک قوی❌
مشاهده
وبلاگ سینماتایم
مطلب مرتبط
اهمیت خواندن برچسب محصولات مراقبت از پوست نوزاد
